Logo

 PROGRAM WYCIECZKI PO KOWNIE 

 

Przewodnik po Kownie; Zwiedzanie Kowna; Polski przewodnik po Kownie; Zwiedzanie Kowna; Zwiedzanie Kowna z przewodnikiem; Oferta zwiedzania Kowna; Kowno - co zobaczyć?

 

KOWNO (lit. Kaunas) – drugie pod względem liczby mieszkańców miasto Litwy (około 320 tys. mieszkańców w 2012 roku) i największy ośrodek przemysłowy kraju. Miasto położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii. Do 1918 roku Kowno było miastem granicznym, współczesne lewobrzeżne dzielnice Aleksota i Poniemoń leżały w Królestwie Polskim. W okresie międzywojennym (od 1920 roku) Kowno pełniło rolę stolicy Litwy. Obecnie jest to miasto z największym udziałem populacji litewskiej. 

 

„Wysoki brzeg Niemna, piaszczystą ścianą wyrastający

 Z zieloności ziemi a koroną ciemnego boru oderżnięty

od błękitnego nieba, ogromnym półkolem

Obejmujący równinę rozległą i gładką“ 

 E. Orzeszkowa

 

ZAMEK. Strategiczne umieszczenie zamku było bardzo ważne. Rzeki Niemen (ojciec) i Wilia (matka) stanowiły świetną drogę wodną, a przecinające się tutaj szlaki handlowe – drogę lądową. Wzmagało to apetyt Krzyżaków na jego zdobycie. W źródłach pisanych o zamku w Kownie po raz pierwszy wspomniano w połowie wieku XIV. Mamy również opis walki z Krzyżakami: „zdołano w przeciągu trzech tygodni wytrzymać oblężenie. Zamek padł dopiero wtedy, gdy zostało zaledwie 36 zdolnych do obrony wojowników“. Po bitwie pod Grunwaldem zamek stracił swoje strategiczne znaczenie.   

 

 

RATUSZ „KOWIEŃSKI ŁABĘDŹ“ I PLAC. Prawa magdeburskie Kowno otrzymało na początku XV w. Kazimierz Jagiellończyk pozwolił postawić w mieście wagi miejskie, powstały woskownice, zakłady sukiennicze, cechy rzemieślników. Na ratuszu archeolodzy odkryli piec do wytapiania wosku. Obecny wygląd ratusza uformował się w drugiej połowie XVIII w. z ręki architekty Karola Podczaszyńskiego. Budynek miał służyć jako tymczasowa rezydencja carska, w której car miał zatrzymywać się podczas podróży do zachodnich gubernii imperium.  Od 1969 r. mieści się tutaj Pałac Ślubów i Muzeum Ceramiki. 

 

DAWNA POCZTA KONNA. Trakt łączący Petersburg-Warszawę-Królewiec przebiegał przez Kowno. W latach 1821-1828 wybudowano tutaj stację poczty konnej. Obecnie  w tym miejscu działa Muzeum Poczty i Telekomunikacji. Chronione są tu bogate kolekcje znaczków pocztowych.

Odradza się duma Kowna 

 

KOŚCIÓŁ ŚW. JERZEGO I KLASZTOR BERNARDYNÓW. Zespół ostatecznie uformował się w XVI-XVII w. Świątynia jednak nie miała szczęścia. Po powstaniu listopadowym klasztor skasowano, zabudowania zaś przekształcono w więzienie. Po dwóch dziesięcioleciach do zabudowań klasztornych z Varniai przeniesiono seminarium duchowne (mieści się tutaj do dzisiaj). W czasach sowieckich w kościele rozlokowano magazyny. Obecnie zabudowania są rychle odbudowywane.  W trakcie odbudowy wnętrza kościoła odkryto pełne kości krypty.

                                 

                                      

DOM, GDZIE W LATACH 1819-1823 MIESZKAŁ I PRACOWAŁ ADAM MICKIEWICZ. Adam do Kowna przyjechał, aby odpracować stypendium, które otrzymywał studiując w Wilnie. Wieszcz pracował w szkole powiatowej jako nauczyciel literatury, historii i prawa.    

 

POMNIK MAIRONISA I MUZEUM LITERATURY LITEWSKIEJ. Maironis (imię właściwe Jonas Mačiulis) – poeta i duchowny litewski. Sensem i celem jego życia było odrodzenie narodowej świadomości Litwinów. W swojej twórczości opiewał bohaterską przeszłość Litwy. Piękne są jego liryki, poematy... W podziemiach obecnego Muzeum  Literatury Litewskiej po powstaniu styczniowym był więziony Antoni Mackiewicz – dowódca oddziałów powstańczych na Żmudzi. 

„Jakże żal mi tego białowłosego dziadka

który stojąc na drodze wieczności,

już na strunach głosu się nie wzniesie.

Nie weźmie na kolana wnuków,

by opowiedzieć im o wielkości ich przodków.

Nie przemówi z zimnego grobu“ - fragment z poematu „Magda z Rosień“

             

 

ARCHIKATEDRA PW. ŚŚ. PIOTRA I PAWŁA.  Jest to największa świątynia katolicka na Litwie i jedyna bazylika gotycka w kraju. Od 1895 r. pełni funkcję katedry, od 1921 r. jest bazyliką mniejszą. Ołtarz główny wykonany przez Tomasza Podhajskiego, przedstawia scenę Ukrzyżowania w otoczeniu 12 apostołów. Ściany świątyni zdobią obrazy Johanna Gotharda Berhoffa i Michała Andriollego. W świątyni pochowano biskupa żmudzkiego Macieja Wołónczewskiego, poetę Maironisa (mauzoluem na zewnątrz kościoła) oraz kardynała Vincentasa Sladkevičiusa.W katedrze znajdują się relikwie Jana Pawła II – ampułka z krwią świętego.

 

                             

 

DOM PERKUNASA – jeden z najbardziej oryginalnych zabudowań w stylu płomiennego gotyku na Litwie. Murowany budynek z bogatym frontonem i obszernymi piwnicami, został wzniesiony przez kupców wspólnoty Hanza w końcu XV w. W Domu Perkunasa działa ekspozycja życia i twórczości Adama Mickiewicza, sala wystawowa i sala koncertowa. Legenda głosi o znalezionej w ścianie budynku figurce boga Perkunasa (Pioruna), o kapłankach niegdyś palących tu wieczny ogień. Bóg Perkunas w mitologii litewskiej występuje, jako główny bóg.  Kiedy Perkunas gniewa się - na ziemię zsyła pioruny.

 

KOŚCIÓŁ PW. WNIEBOWZIĘCIA NMP – TZW. KOŚCIÓŁ WITOLDA stoi na wysokich podmurowaniach na brzegu Niemna. Jest to najstarsza katolicka świątynia w Kownie. W czasie wojen napoleońskich mieścił się tutaj magazyn amunicji wojskowej, później przekształcono go na cerkiew prawosławną. W czasie I wojny światowej były tu magazyny dla przechowywania ziemniaków.W podziemiach kościoła pogrzebano słynnego litewskiego kanonika, pisarza i dramaturga Tumasa-Vaižgantasa. 

 

 

ALEJA WOLNOŚCI (lit.  LAISVĖS ALEJA). Jest to deptak o długości 1,7 km, łączący starówkę z nowymi dzielnicami. Oś Alei Wolności dokładnie wyznacza kierunek wschód-zachód. Mieści się tutaj muzeum zoologiczne, dwa teatry, galeria Žilinskasa, pomnik księcia Witolda, centralna poczta, sobór pw. Św. Michała Archanioła. Na Alei Wolności 14 maja 1972  r. Romas Kalanta, w proteście przeciwko okupacji swojego kraju przez ZSRR dokonał publicznego samospalenia.

 

          

   „W  O  L  N  O  Ś  Ć     J  E  S  T    Ź  R  Ó  D  Ł  E  M     G  O  D  N  O  Ś  C  I    C  Z  Ł  O  W  I  E  K  A“

 

SOBÓR–KOŚCIÓŁ PW. ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA. Budynek w stylu neobizantyjskim posiadający cechy świątyni prawosławnej został zaprojektowany przez rosyjskich architektów i wzniesiony, jako kościół garnizonowy. Później świątynię przekształcono w galerię sztuki. Obecnie jest to kościół katolicki.  

 

PLAC JEDNOŚCI. Znajdują się tutaj pomniki-popiersia znanych litewskich pisarzy, polityków, aktywistów, obrońców litewskości. Płonie tutaj wieczny ogień. Drewniane krzyże upamiętniają poległych za wolność cywili i wojskowych. W 1956 roku na wieży Muzeum Wojskowego im. Witolda Wielkiego umieszczono carillon – instrument muzyczny, używany na otwartej przestrzeni, składający się z kompletu dzwonów. W Kownie znajduje się carillon o 35 dzwonach, odlany w 1935 roku w Belgii. 

 

Zachęcam również na dwugodzinowy REJS STATECZKIEM PO NIEMNIE.  Niemen wypływa z okolic Mińska, płynie przez Białoruś, Litwę i Rosję (Obwód Kaliningradzki). Długość rzeki  – 937 km.  Niemen ośmioramienną deltą wpada do Zalewu Kurońskiego (Morze Bałtyckie). Dzięki systemowi kanałów posiada połączenie z dorzeczem Dniepru (przez Kanał Ogińskiego z Prypecią), dorzeczem Wisły (przez Kanał Augustowski) i z rzeką Pregołą.

 

MUZEUM DIABŁÓW. Inicjatorem muzeum był słynny litewski malarz A. Žmudzinawiczius. Początkowo kolekcja diabłów zajmowała jego mieszkanie, a kiedy autor zebrał 20 diebelskich tuzinów (czyli 260 sztuk), dla muzeum przyznaczył nowe zabudowania. Muzeum szybko stało się znane, diabłów zaczęto prezentować i przysyłać z całego świata.

 

„A na deszczu diabły rosną, diabły sieje wiatr.

Trzymaj mnie za rękę mocno, bo się skończy świat“ – A. Osiecka

 

  

 

„Czasy nowożytne oblekły diabła w patos pokonanego bohatera. Współczesny diabeł jest równie fascynujący, jak przerażający był diabeł średniowieczny; jest tak jasny i piękny, jak ponury i straszny był jego poprzednik. Nowy diabeł zjednuje w sobie tyle naszej sympatii i podziwu, ile stary diabeł budził przerażenia i strachu w człowieku średniowiecza” – w muzeum spotkamy i starego, i nowego diabła.

 

Jesteś zainteresowany(-a) ofertą? Masz pytania?  Skontaktujmy się!

  

© Kopiowanie materiałów bez poinformowania autora jest zabronione. Przewodnik po Kownie

Šaltinis. Nuotraukos InGoogleImage

php