Logo

 W OKOLICACH KOWNA WARTO ZWIEDZIĆ:   

 

Okolice Kowna; Kowno i okolice; Zwiedzanie Kowna; Zwiedzanie okolic Kowna; Przewodnik po Kownie; Przewodnik po Kownie i okolicach; Zwiedzanie Pożajśla; Zwiedzanie Rumszyszek; Przewodnik po Pożajślu; Przewodnik po Rumszyszkach 

 

IX FORT. Forty zaczęto budować w 1879 roku w celu obrony granicy Rosji carskiej. Na początku I wojny światowej było ich 9. Po wojnie w IX forcie rozlokowano więzienie miejskie, później więzienie NKWD. W latach 1941–1944 w IX forcie znajdował się obóz śmierci. Masowo tu byli mordowani Żydzi. Ogółem w tym miejscu zamordowano 50 tys. ludzi! Dla zwiedzających  są udostępnione wszystkie pomieszczenia byłego więzienia i dwa podziemne tunele o  długości 147 m. oraz 107 m., ściana, przy której byli rozstrzeliwani ludzie oraz ogromny  pomnik  znajdujący się  na miejscu zbiorowych mogił.

                                   

   „Kto nie pamięta historii, skazany jest na jej ponowne przeżycie“ - G. Santayna

  

POŻAJŚLE (lit. PAŽAISLIS). Jest do zespół składający się z dawnego i pierwszego na Litwie klasztoru Kamedułów (obecnie klasztor należy do sióstr Kazimierzanek) i kościoła pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Fundatorem klasztoru i kościoła był Krzysztof Zygmunt Pac, którego szczątki spoczywają w krypcie świątyni. Na terytorium klasztoru jest pochowany Aleksiej Lwow - autor muzyki do rosyjskiego hymnu państwowego „Boże, chroń cara“.

Kameduli nosili białe habity, golili głowy, hodowali długie brody. Post, modlitwa i pokuta – najważniejsze zasady w zakonie. Zakonni nie jedli mięsa, posiłki spożywali w samotności na parapecie w oddzielnych domkach, w których mieszkali. Kilka razy do roku wszyscy zakonnicy spotykali się przy wspólnym stole. Był również zakaz milczenia. Rozmawiać można było tylko 12 dni w ciągu roku. Zakonni witali się słowami momento more (tłm. pamiętaj, że umrzesz).

                    

RUMSZYSZKI (lit. RUMŠIŠKĖS). Jest to skansen   zajmujący obszar 175 ha. Od 1974 roku na terytorium skansenu znajduje się zespół odzwierciedlający budownictwo ludowe 5-iu regionów Litwy: Auksztoty*(lit. Aukštaitija), Żmudzi**(lit. Žemaitija), Dzukiji***(lit. Dzūkija), Sudowi****(lit. Suvalkija) i Małej Litwy*****(lit. Mažoji Lietuva). Zabudowania pochodzą z XVIII-XIX w. Regiony te od wieków różniły się stylem zabudowy wsi i zagród, a dzisiaj różną się dialektami, trybem życia, charakterami, strojami ludowymi, folklorem (baśniami, legendami, piosenkami). Każdy z regionów ma bogate słownictwo, swoistą kuchnię, rzemiosła.  

*AUKSZTOTA – zalążek państwa litewskiego, największy i najstarszy region Litwy. W kronikach występuje jako „Austechia, terra regis Lethowie“ (tłm.  Auksztota - ziemia króla litewskiego). Jest to region poetów, gawędziarzy i piwowarów. Auksztota wyróżnia się kolorystyką strojów ludowych i chustami.       

**ŻMUDŹ – wyjątkowo samodzielny region w Wielkim Księstwie Litewskim (przez 400 lat było to samodzielnie starostwo), który zasłynął z garncarstwa. Żmudzin – to osoba wierna i uparta. Żmudź charakteryzuje również mnóstwo drewnianych kapliczek i krzyży przy drogach, w parkach, w ogrodach, na polu. Hucznie obchodzone są tutaj Zapusty.

***DZUKIJA – nazywana kiedyś Dainawą, jest najbardziej zalesionym regionem Litwy. Wsie dzukijskie - to żywe muzea, a mieszkańcy - najwięksi pieśniarze. Na Dzukiji śpiewa stary i młody. Region słynie z pszczelarstwa, ręcznego rzemiosła. Jest tu dużo kowali, rzeźbiarzy, znawców ceramiki czarnej.  

****SUDOWIA. Sudowianie byli też nazywami Jaćwingami, bo oddzielili się od plemienia bałtyckiego Jaćwingów. Sudowianie słyną z rolnictwa, bo zamieszkują najżyźniejsze ziemie litewskie. Jest to kraina równin z samodzielnymi jednorodzinnymi gospodarstwami. Pewną ciekawostką jest to, że prawie połowa sygnatariuszy Aktu Restytucji Państwa Litewskiego (1918.02.16) pochodzili z Sudowi. Urodził się tutaj i autor hymnu litewskiego Vincas Kudirka.

*****MAŁA LITWA – region nadmorski, do którego kiedyś należał i Królewiec (dawne grodzisko bałtów), obecnie Obwód Kaliningradzki. W tej części Małej Litwy wydano pierwszą książkę litewską „Katechizm“ autorstwa Marcina Mażwidasa (lit. Martynas Mažvydas), tutaj została napisana pierwsza gramatyka litewska, tutaj powstała periodyka litewska, tutaj zaczęto spisywać folklor litewski, a na uniwersytecie w Królewcu założono pierwszą katedrę języka litewskiego. Kiedy po powstaniu styczniowym władze rosyjskie zabronili czcionkę litewską, książki potajemnie były drukowane w Ragainiach (lit. Ragainiai), w Tylży (lit. Tilžė), a księgonosze w ukryciu roznosili je po całej Litwie.

 

 

Jesteś zainteresowany(-a) ofertą? Masz pytania?  Skontaktujmy się!

© Kopiowanie materiałów bez poinformowania autora jest zabronione. Przewodnik po Kownie Renata Kuszlewicz

php