Logo

 

 

PROGRAM WYCIECZKI PO WILNIE

 

Co warto zwiedzić w Wilnie?  Co warto zobaczyć w Wilnie? Zwiedzanie Wilna z przewodnikiem; Przewodnik po Wilnie; Przewodnik po Wilnie i okolicach; Oferta przewodnika po Wilnie; Przewodnik po Wilnie w jęz. polskim; Zabytki Wilna; Polskie zabytki w Wilnie; Polski przewodnik po Wilnie

 

Wilno zawsze było barwnym miastem. Od wieków mieszkają tu ludzie różnych narodowości, którzy tworzą barwną mozaikę kulturową miasta. Nasze barwy – to nasza historia, nasza kultura, nasza przyroda, nasze imprezy i święta. Wszystko to gotowa jestem przedstawić Państwu. Pragnę, aby wieść o naszym mieście i jego bogatej historii słyszana była daleko stąd, aby jej echo roznosiło się po całym świecie. Poniżej przedstawiam program, który nie jest ramowy. Program zależy od ilości godzin przyznaczonych na zwiedzanie oraz zainteresowań zwiedzających, więc do każdej grupy jest dostosowywany indywidualnie. Skontaktujmy się! 

 

 „Wilno, pieszczota pięknej natury, 

 pomiędzy gaje, pomiędzy góry“ – W. Syrokomla

 

OSTRA BRAMA W WILNIE – dusza miasta. Jest to jedna z dziewięciu bram wjazdowych do miasta. Obecnie jedno z najbardziej znanych miejsc kultu Matki Bożej w Europie i na świecie. W roku 1993 w Ostrej Bramie modlił się Jan Paweł II.

Do Ostrej Bramy przylega KOŚCIÓŁ ŚW. TERESY Z AKVILA wzniesiony staraniem karmelitów bosych, którzy byli znani z teologii mistycznej i ważenia piwa. Z tego kościoła wyruszyła procesja z sercem marszałka Józefa Piłsudskiego, które uroczyście zostało pochowane na Rossie. Więcej: BramaKult, Obraz i kaplica

 

                                 

 

CMENTARZ NA ROSSIE – najstarsza nekropolia wileńska, która powstała na początku XIX w. Jest to miejsce spoczynku sławnych Polaków, Litwinów, Białorusinów. Spoczywa tu serce marszałka Józefa Piłsudskiego i jego  matka, brat i pierwsza małżonka marszałka, poeta Władysław Syrokomla, historyk i przewodnik Juliusz Kłos, ojciec i ojczym Juliusza Słowackiego, profesor Joachim Lelewel, przyjaciel A. Mickiewicza Onufry Pietraszkiewicz, doktor Judym (bohater "Ludzi Bezdomnych"), rzeźbiarz Antoni Wiwulski i inni. Więcej: Historia, Szukam groby, Poznaniacy Rossie

 

       

KOŚCIÓŁ ŚW. PIOTRA I PAWŁA NA ANTOKOLU – perła baroku. Wnętrza kościoła były ozdabiane aż 30 lat. Znajdziemy tu sceny z życia Wilnian, fundatora świątyni, "opisy" życia świętych oraz sztukaterie kryjąca myśl zdwojoną. Barokowa świątynia ufundowana przez hetmana Michała Kazimierza Paca stanęła na Antokolu jako wotum dziękczynne za uratowane życie, bądź za wypędzenie z Wilna wroga.

Fundator spoczął pod schodami kościoła. W XVIII wieku w schody kościoła uderzył piorun i rozbił je na dwie części. Uważa się to za znak, że M.K. Pac już odpokutował za swoje grzechy. 

 

       

CERKIEW ŚW. DUCHA (prawosławna)  barokowa, przebudowana przez architektę Jana Krzysztofa Glaubitza. Spoczywają tutaj trzej święci męczennicy (dworzanie księcia Olgierda): św. Jan, św. Eustachy i św. Antoni. Każdego roku 26 czerwca jest obchodzone święto Przeniesienia Relikwii. Wówczas relikwiarz jest otwierany, bo się wierzy, że relikwie mają moc uzdrowieniową. Do cerkwi przylega jedyny na Litwie klasztor prawosławny (monastyr) oraz siedziba metropolity Wilna i Litwy.

Cerkiew prawosławna na Litwie podlega metropolicie Moskwy i Rusi. Nabożeństwa odbywają się w jęz. starosłowiańskim (wyjątek stanowi cerkiew św. Paraskiewy, gdzie wierni modlą się po litewsku). Prawosławnych na Litwie jest 125 tysięcy. 

 

  

WZGÓRZE TRZYKSZYSKIE. Z góry otwiera się piękny widok na starówkę wileńską. Pierwsze trzy betonowe krzyże na tym wzgórzu postawił słynny architekta Antoni Wiwulski. Współautor pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie. Obecne krzyże odbudowano w latach 90-ych wieku XX. Wchodząc na wzgórze warto wzrócić uwagę na fragmenty krzyży Wiwulskiego. 

 

 

 

 

 

 

 

  

RATUSZ WILEŃSKI. U wejścia widnieje tablica informująca o tym, że starówka wileńska jest wpisana na listę UNESCO. W ratuszu premierę „Halki“ zagrał Stanisław Moniuszko.

 

„Wilno jest nadal kolebką romantyzmu,

czyli najważniejszego w polskiej historii ruchu,

którego znaczenie wykracza daleko poza literaturę” Cz. Miłosz

 

MUZEUM ADAMA MICKIEWICZA. Muzeum mieści się w domu, w którym mieszkał romantyk. Obecnie czynne są trzy wystawy: „A. Mickiewicz i Litwa”, „Filomaci i A. Mickiewicz”, „Kobiety w życiu A. Mickiewicza”. Więcej: Historia muzeum Mickiewicza w Wilnie, Adam Mickiewicz w Wilnie.

POMNIK ADAMA MICKIEWICZA.

 

CELA KONRADA. W Celi Konrada Adam Mickiewicz z innymi filomatami spędził 6 miesięcy.

 

CERKIEW ŚW. TRÓJCY (unicka). Obecna cerkiew   akt dziękczynny za zwycięstwo pod Orszą (1514 r.), kiedy to 3 razy mniejsze wojsko polsko-litewskie pokonało wojsko rosyjskie. BRAMA BAZYLJAŃSKA, która prowadzi na terytorium  uchodzi za najpiękniejszą bramę wileńską. Jest to dzieło znanego architekty epoki barokowej Jana Krzysztofa Glaubitza.

 

ZAMEK GIEDYMINA. Murowany zamek z trzema basztami zastąpił drewnianą warownię, która istniała już w XIV wieku za panowania Giedymina. Do naszych czasów zachowała się jedynie wieża, zwaną Basztą Giedymina. W wieży Giedymina mieści się Muzeum Zamku Górnego, a na najwyższym piętrze taras obserwacyjny, z którego można podziwiać panoramę starego i nowego miasta. Na wzgórze można wjechać kolejką lub wejść na pieszo. Więcej: Dzieje zamku, Legenda o powstaniu Wilna.

 

 

GETTA ŻYDOWSKIE. W latach 1941-1943 w Wilnie były dwa getta: duże i małe. Co jakiś czas w gettach dla osób „potrzebnych“ były wydawane „szajny“ (kolorowe paski).  Otrzymanie szajna było nadzieją na życie. Pasków z zasady zawsze było mniej niż ludzi. Prawie wszyscy Żydzi z get (około 40 tys. osób) byli sprowadzeni na stracenie do pobliskich Ponar - Katyni Wileńskiej. W Ponarach również zamordowano około 20 tys. Polaków. Ogółem w dołach ponarskich znajdują się koście ponad 100 tys. osób. Pomimo wszystko, Wilno dla Żydów pozostaje „Jerozolimą Północy”, jednym z najważniejszych na świecie centrów kultury żydowskiej.

„Było to miasto olbrzymich sprężonych energii, stolica domów wydawniczych publikujących książki w jidysz i hebrajskim, siedziba pism literackich i teatrów. Pod tym względem z Wilnem mógł konkurować jedynie Nowy Jork. Nic dziwnego, że wśród Żydów amerykańskich najwyżej cenione jest pochodzenie z Wilna. Jak opowiadała mi z humorem Susan Sontag, jej dziadek takie pochodzenie sobie dorobił, bo naprawdę pochodził z małego podwileńskiego miasteczka” - Cz. Miłosz.

 

 

 FILHARMONIA NARODOWA  zabytek epoki historyzmu. W roku 1905 obradował tutaj słynny Duży Sejm Wileński. Rok później wystawiono tu pierwszą litewską operę  „Birutė” autorstwa Mikasa Petrauskasa.   

 

KOŚCIÓŁ ŚW. KAZIMIERZA (z wejściem do krypty z relikwiami św. Andrzeja Boboli albo nie). Świątynię dla uczczenia świętego królewicza Kazimierza wybudowali jezuici. W połowie wieku XIX kościół zamieniono na cerkiew św. Mikołaja, a w latach 1963-1988 mieścił się tu muzeum ateizmu.

 

PAŁAC PREZYDENCKI   miejsce pracy prezydent Litwy Dali Grybauskaitė. W każdą niedzielę o godz. 12:00 na placu przy pałacu odbywa się ceremonia zamiany flagi. Na ceremonii może uczęstniczyć każdy chętny.

 

PAŁAC WIELKICH KSIĄŻAT LITEWSKICH. Powstał na przełomie panowania Witolda i Aleksandra Jagiellończyka pomiędzy katedrą i Zamkiem Górnym. Dzisiaj jest to zespół zamkowy w Wilnie. Król Zygmunt I Stary polecił przebudować zamek w stylu renesansowym. Zamek pełnił rolę pałacu wielkoksiążęcego i rezydencji królów Rzeczypospolitej. Zniszczony przez Rosjan nie został odbudowany i popadał w coraz większą ruinę. Zamek Dolny w Wilnie  został odbudowany w latach 2001-2009. Obecnie mieści się tutaj Litewskie Muzeum Narodowe.

 

 

SANKTUARIUM MIŁOSIERDZIA BOŻEGO. Znajduję się tu obraz „Jezu Ufam Tobie”, który był namalowany ze wskazówek św. Faustyny Kowalskiej. KOŚCIÓŁ ŚW. DUCHA - jedyna świątynia w Wilnie, gdzie nabożeństwa odbywają się tylko w języku polskim. 

 

ALUMNAT  najpiękniejszy dziedziniec wileński. Obecnie mieści się tutaj Instytut Włoski.

 

UNIWERSYTET WILEŃSKI  najstarsza  i największa uczelnia na Litwie. Miejsce, które od wieków kształci elitę społeczeństwa. 

Słynni wykładowcy i studenci uczelni:  P. Skarga, K. L. Sapieha, św. A. Bobola, J. Wujek, M. Poczobut, J. Frank, G. Forster, A. Śniadecki, W. Gucewicz, J. Lelewel, A. Mickiewicz, I. Domejka, S. Moniuszko, E. Słowacki, A. Becu, J. Słowacki, J.I. Kraszewski, Cz. Miłosz i inni.

Goście: S. Batory, Z. August, J. Piłsudski, Jan Paweł II, Dalai Lama, L. Wałęsa, królowa Elżbieta i inni.

Więcej: Historia Uniwersytetu Wileńskiego

 

  

 

 

KATEDRA WILEŃSKA PW. ŚW. STANISŁAWA I WŁADYSŁAWA − miejsce, gdzie bije serce narodu litewskiego. Jest to najważniejsza świątynia Litwy, którą swoją obecnością zaszczycił Ojciec św. Jan Paweł II. W katedrze znajdują się relikwie św. Kazimierza, w podziemiach świątyni spoczywa król Aleksander Jagiellończyk, królowe Elżbieta z Habsburgów i Barbara Radziwiłłówna oraz serce Władysława IV Wazy. Podziemia katedry zostały odkryte dopiero w 1931 roku, kiedy Wilno nawiedziła duża powódź. Katedra św. Stanisława w Wilnie jest nazywana sercem miasta. Więcej: Kaplica św. Kazimierza

 

 

 

 

Bajka świąteczna na katedrze wileńskiej

  

„Gotyk szuka tych,

 których dusze zasępia choroba marzenia“

 

KOŚCIÓŁ ŚW. ANNY − monstrancja unosząca się do góry, dzieło na granicy możliwości. Jest to przepiękny zabytek wczesnej budowy, który N. Bonaparte chciał zabrać do Paryża.

 

KOŚCIÓŁ ŚW. FRANCISZKA I BERNARDA  kościół parafialny rodziny piosenkarki Maryli Rodowicz. W okresie II wojny światowej kościół bernardyński stał się jednym z ważnych miejsc dla polskiej konspiracji w Wilnie. Podczas prac konserwatorskich w 1995 roku znaleziono ukryte tu archiwum wileńskiego okręgu Armii Krajowej. 

 

            

„Warto sprawdzić, czego serce pragnie

i tego nie da się zapomnieć”- autor nieznany

 

REPUBLIKA ZARZECZAŃSKA (WILEŃSKI MONTMARTRE). Jest to dzielnica Wilna, która ma swoją konstytucję, hymn, symbol, prezydenta, ambasadorów. Za zagranicznego ambasadora jest uważany każdy turysta, który Zarzecze zwiedza 1 kwietnia.  

 

                         

  

Fragment  konstytucji:

1p. Człowiek ma prawo mieszkać nad rzeką, a rzeka  płynąć obok człowieka;

11 p. Człowiek ma prawo troszczyć się o psa aż do samego końca życia jednego z nich;

13 p. Kot nie jest zobowiązany kochać swego gospodarza, lecz w trudnej chwili powinien mu pomóc;

24 p. Człowiek ma prawo niczego nie rozumieć;

32 p. Człowiek jest odpowiedzialny za swoją wolność.

 

   

 

WIEŻA TELEWIZYJNA W WILNIE. Na parterze czynna jest wystawa fotograficzna poświęcona dla 14-u osób, którzy zginęli podczas tragicznych wydarzeń w Wilnie w styczniu 1991 roku. Na wysokości 165 m. znajduje się kawiarnia „Droga mleczna” oraz obrotowy taras widokowy. W słoneczny dzień można stąd zobaczyć panoramę Wilna i okolic w promieniu 50 km. Od 2000 roku wieża telewizyjna staje się najwyższą choinką w Europie. W tym roku zawieszono 6 km migających lampek. Wileńska wieża telewizyjna sięga 326,5 m. wysokości.

 

       

 

SYNAGOGA CHÓRALNA. Jest to jedyna synagoga w Wilnie, która nie została zniszczona w czasie II wojny światowej. Żydzi sami oprowadzają po synagodze i opowiadają o swojej historii.

 

CMENTARZ NA ANTOKOLU obejmuje trzy cmentarze: resztki cmentarza przykościelnego w obrębie ogrodzenia kościoła św. Piotra i Pawła na Antokolu, cmentarz parafialny oraz były cmentarz wojskowy na Antokolu. Spoczywają tutaj żołnierze polscy (około 1.5 tys.), sowieccy, francuscy, niemieccy, litewscy. Pochowany tu został Józef Zawadzki - drukarz, wydawca i księgarz, Teodor Bujnicki – poeta, współautor czasopisma „Żagary“, Jan Kanty Chodami – profesor wymowy kaznodziejskiej i teologii moralnej, Karol Rafałowicz – wileński artysta malarz.    

 

BARBAKANElement średniowiecznego budownictwa obronnego. Ważny składnik fortyfikacji miejskich.

 

DOMEK ŚW. FAUSTYNY KOWALSKIEJ −miejsce, gdzie mieszkała św. Faustyna i gdzie była podyktowana koronka do Miłosierdzia Bożego. Przy relikwiach św. Faustyny jest możliwość odmówienia koronki. Są tu też relikwie bł. Michała Sopoćki. 

 

 

KOŚCIÓŁ ŚW. KRZYŻA (BONIFRATÓW). Kościół został zbudowany nad cudownym źródłem. Źródło istnieje do dzisiaj i ma moc uzdrowieniową (leczy choroby oczu). Każdy może napić się tej wody i nabrać sobie do pojemnika. Do źródełka można trafić tylko po uzgodnieniu z sióstrami Niepokalankami, ponieważ wejście jest ze strony ich klasztoru. Siostry pokażą też swoją kaplicę i klasztor.

 

BELMONT (fr. bella monte – „ładne wzgórza“). Jest to nazwa części Wilna położonej na wschód od Zarzecza na prawym brzegu Wilenki. Pod taką samą nazwą jest znany park z dużym kompleksem wypoczynkowo-rekreacyjnym. Znajdziemy tu restauracje, które są wyposażone w stylu karczm i majątków litewskich z XIX w., młyn francuski z największym kołem na Litwie, wiele mostków przeżuconych przez Wilenkę, ścieżki na spacery, kwietniki, stawy, w których żyją czarne łabędzie.

 

Jesteś zainteresowany(-a) ofertą? Masz pytania?  Skontaktujmy się! 

 

  

 

© Kopiowanie materiałów bez poinformowania autora jest zabronione. Przewodnik po Wilnie Renata Kuszlewicz

php