Logo

Historia Uniwersytetu Wileńskiego

W 1570 roku w Wilnie założono Kolegium Jezuickie. Wówczas na Litwie rozpowszechnił się ruch reformacyjny i do walki z reformacją zaproszeni zostali jezuici. Król Stefan Batory przeznaczył środki na przekształcenie Kolegium Jezuitów w Wilnie w Uniwersytet Wileński Towarzystwa Jezusowego (łac. Academia et Universitas Vilnensis Societatis Jesu). W 1579 roku ustanowienie tej uczelni oficjalnie zaaprobował papież Grzegorz XIII.

Oficjalnym językiem wykładowym na uczelni była łacina. Pierwszym rektorem był P. Skarga,a do grona profesorskiego należeli m.in: J. Wujek, M. K. Sarbiewski, M. Śmiglecki. W 1595 r. Mikołaj Dauksza przełożył z języka polskiego na litewski i wydał w drukarni akademickiej Katechizm hiszpańskiego jezuity Jakuba Ledesmy. Jest to pierwsza litewska książka wydrukowana na terenie etnicznej Litwy. W XVII wieku uczelnia miała już swoich wykładowców dobrze znających język litewski. Wśród nich Konstanty Szyrwid (wykładowca języka litewskiego, kierownik katedry języka litewskiego założonej w 1620 roku), który wydał słownik łacińsko-polsko-litewski, gramatykę języka litewskiego oraz zbiór kazań w języku litewskim. W 1669 r. Wojciech Wijuk-Kojałowicz, ówczesny rektor uniwersytetu, wydał pierwszą dwutomową historię Litwy. Wileńska Alma Mater różniła się w tym czasie od innych uniwersytetów europejskich tylko tym, że zamiast 4 typowych dla średniowiecznych wyższych szkół wydziałów istniały tylko dwa (filozofia oraz teologia, nie było prawa i medycyny).

Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 opiekę nad uczelnią przejęła Komisja Edukacji Narodowej, która przemianowała dotychczasową Akademię Wileńską na Szkołę Główną Wielkiego Księstwa Litewskiego. Po ostatnim rozbiorze (1795) uczelnię przemianowano na Szkołę Główną Wileńską, w 1803 na Cesarski Uniwersytet Wileński. Do grona wychowanków Uniwersytetu należeli poeci A. Mickiewicz, J. Słowacki, pisarz J.I. Kraszewski, uczeni J. Jeżowski, M. Malinowski, J.F. Wolfgang. Na czele grona profesorów stali matematyk Jan Śniadecki (twórca Filozofii umysłu ludzkiego z 1821 r.), chemik Jędrzej Śniadecki (autor pierwszego polskiego podręcznika chemii z 1800 roku), malarz obrazów o tematyce historycznej Franciszek Smuglewicz, malarz Jan Rustem, teoretyk literatury Euzebiusz Słowacki (ojciec Juliusza Słowackiego), lekarz August Becu (ojczym Juliusza Słowackiego), architekt Michał Szulc. Na początku XIX wieku uniwersytet był jedną z czołowych europejskich uczelni. Z historią Cesarskiego Uniwersytetu związany jest ruch filomacki, którego efektem były aresztowania studentów i proces filomacki w roku 1824. Po tym zaczął się powolny upadek uczelni. W 1832 r. władze carskie zamknęły uczelnię za szerzenie wolnomyślicielstwa, a majątek przekazano Uniwersytetowi Kijowskiemu.

W okresie II Rzeczypospolitej w latach 1919–1939 Uniwersytet Stefana Batorego był trzecim najstarszym uniwersytetem na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów i jeden z najstarszych uniwersytetów w Europie Wschodniej i Północnej.

Teren Uniwersytetu Wileńskiego kształtował się w ciągu kilku stuleci, dlatego są tu zarówno budynki gotyckie i renesansowe, jak też barokowe i klasycystyczne. Swoistego kolorytu nadają uczelni arkady i galerie oraz trzynaście wewnętrznych dziedzińców. Dziedzińce nazwane są imionami wybitnych wychowanków i profesorów tej uczelni. Na Dziedzińcu Wielkim na ich cześć osłonięte zostały tablice pamiątkowe. Od strony architektonicznej budynki uczelni prezentują się niezwykle okazale. Najbardziej popularnymi i najczęściej ukazywanymi na zdjęciach miejscami, są Dziedziniec Wielki (Piotra Skargi) i Kościół św. Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty.

Obecnie na uniwersytecie jest 12 wydziałów, na których studiuje 23 tysiące osób. W historycznych gmachach uczelni swoją siedzibę ma administracja uniwersytetu, mieszczą się też trzy wydziały: historii, filologii i filozofii. Działa tu również biblioteka. Jej zbiory liczą ponad 5 milionów ksiąg drukowanych i starych rękopisów. Wśród nich jeden z dwóch na świecie oryginalnych egzemplarzy pierwszej litewskiej książki – Katechizmu Martynasa Mažvydasa.

 

 

 

Jesteś zainteresowany(-a) ofertą? Masz pytania?  Kontakt! 

Nuorodos: https://pl.wikipedia.org/wiki/Uniwersytet_Wile%C5%84ski, http://www.vilnius-tourism.lt/pl/zwiedzanie/top-20/uniwersytet-wilenski/, http://portalwiedzy.onet.pl/48826,,,,uniwersytet_wilenski,haslo.html, http://wilno.nblog.eu/uniwersytet-wilenski/

php