Logo

 

ULICA  ZAMKOWA (lit. PILIES) 

 

Zabytki Wilna; Zabytki architektury Wilna; Zwiedzanie zabytków Wilna; Zwiedzanie zabytków Wilna z przewodnikiem; Stare wileńskie ulice; Wileńskie zabytki - zwiedzanie; Polskie zabytki w Wilnie;

 

Ulica Zamkowa jest najstarszą ulicą wileńską. Kiedyś ulica brała swój początek przy Ostrej Bramie i prowadziła do katedry. W taki sposób łączyła duszę i serce Wilna. W naszych czasach nastąpił podział tego ciągu komunikacyjnego – ulica Zamkowa (lit. Pilies) przechodzi w Wielką (lit. Didžioji), a ta w Ostrobramską (lit. Aušros Vartų). Ulica Zamkowa jest jakby osią, wokół której powstało stare miasto. Od niej też odchodzą najpiękniejsze zaułki: Bernardyński (lit. Bernardinų), Literacki (lit. Literatų), Skapówka (lit. Skapo), Świętomichalski (lit. Šv. Mykolo). Zabudowania z różnych okresów (od gotyku do architektury współczesnej) przemawiają językiem historii powszechnej.

 

Dom Nr. 4 należał do kapituły katedralnej. Wybudowany w XVI wieku. Drugie piętro zdobi subtelna renesansowa attyka. 

Dom Nr. 6 wzniesiony na przełomie XVI i XVII w. Budynek połączony jest arkadą z domem sąsiedzkim. Obecnie rozlokowano tu herbaciarnię, do której zapraszają na fasadzie domu umieszczone czajniczki.

 

         

                     4                                                                    6                                                                            6

 

Dom Nr. 8 – w połowie wieku XIX znajdowała się tutaj słynna drukarnia Józefa Zawadzkiego. Następnie, na parterze mieszkał biskup Jurgis Matulaitis – błogosławiony litewski.

Dom Nr. 10 był własnością Waleriana Protasewicza. Później zatrzymywał się tutaj Józef Poniatowski.

Dom Nr. 12 – piękny zabytek epoki gotyckiej. Domy te należały do chirurgów, aptekarzy i złotników. 

 

        

                          8                                                                             10                                                           12             

 

Dom Nr. 19 − mieszkał tu Stanisław Jundziłł - botanik i założyciel  wileńskiego ogrodu botanicznego.

Dom Nr. 22 − dom kolegium medycznego kupiony od hetmana K. Radziwiłła. Uniwersytet rozlokował tu wydział nauk lekarskich, labolatorium chemiczne, gabinet anatomii i mieszkania dla profesorów. Jednym z mieszkań gospodarował prof. Euzebiusz Słowacki, później prof. August Bècu. Juliusz Słowacki spędził tu swoje dzieciństwo i młodość (blisko 15 lat). Później w tym domu zamieszkał wybitny wileński malarz, działacz społeczny - Ferdynand Ruszczyc. Jego staraniem na dziedzińcu umieszczono popiersie Juliusza Słowackiego. Tablicę dla Ruszczyca odsłonięto dopiero w 1999 roku.

 

  

                    19                                                22                                                  24                                                    26

 

Dom Nr. 24 – w latach 1830-1835 mieszkał tu Józef Ignacy Kraszewski.

W domu Nr. 26 znajdowała się słynna kawiarnia „Biały Sztral“ aktywnie uczęszczana przez wileńską inteligencję. Bywał w niej Konstanty Indelfons Gałczyński. W latach 1917-1918 odbywały się tutaj obrady Taryby Litewskiej. 16 lutego 1918 r. w tym budynku podpisano Akt Niepodległości Litwy.

Dom Nr. 32 – na początku XIX w. znajdowały się tutaj dwie winiarnie i kawiarnia „Wiktoria“, w której bywali filomaci.


ZAUŁEK BERNARDYŃSKI

W całości zabudowany zaułek łączy zakątek gotycki (kościół św. Anny i Bernardyński) z ulicą Zamkową. Od XVI w. zaułek był częścią traktu, który łączył kompleks zamkowy z Bramą Bernardynów umieszczoną w murach obronnych miasta.

 

Nr. 8/8 − pałac na zamówienie M. Łopacińskiego przebudował słynny architekta Jan Krzysztof Glaubitz. Gospodarzem domu byli drukarze Zawadzcy. Obecnie rozlokowano tu hotel „Szekspir“.

Nr. 11 − dom, w którym po powrocie z Kowna mieszkał Adam Mickiewicz. W tym miejscu redagował poemat „Grażyna“. Obecnie mieści się tu muzeum A. Mickiewicza.

 

     

                           8/8                                                                      11                                                            11                                                

                                                             ZAUŁEK LITERACKI

 

Przy tej ulicy znajdziemy ścianę z małymi arcydziełami sztuki, które są poświęcone słynnym literatom.

Nr. 5 −  jeszcze jeden dom, gdzie bywał A. Mickiewicz. Tutaj szykował do druku II i IV część „Dziadów“.

 

  

Plakietki polskim poetom:

Nr. 183 - Juliusz Słowacki; Nr. 197 - J.I. Kraszewski, Nr. 60 - Adam Mickiewicz, Nr. 65 - Czesław Miłosz

   

Nr. 113 - K. I. Gałczyński; Władysław Syrokomla.

  

Na murze literackim znajdziemy również plakietkę upamiętniejącą Wiesławą Szymborską, G. H. Grassa, Franciszka Skorynę, Fiodora Dostojewskiego, Oskara Miłosza. 

 

                                                        ZAUŁEK  ŚWIĘTOMICHALSKI

Nr. 2/7 − Kolegium Chemiczne Uniwersytetu Wileńskiego, które było prowadzone przez Jędrzeja Śniadeckiego. W latach 1806-1808 na drugim piętrze mieszkał artysta malarz Franciszek Smuglewicz.

 

ULICA WIELKA (lit. DIDŽIOJI)

Nr. 1/2 − Dom Franka. Mieszkali tu słynni profesorowie wileńscy: medyk Józef Frank i chemik Jędrzej Śniadecki.

Nr. 2 − Cerkiew św. Paraskiewy. Uważa się, że podczas kolejnego pobytu w Wilnie car Rosji Piotr I ochrzcił tu murzyna Abrahama Hannibała- pradziadka poety Aleksandra Puszkina. Współcześni litewscy historycy uważają, że legenda o chrzcie Hannibała powstała za czasów generał-gubernatora Michaiła Murawjowa-Wieszatiela.

Nr. 4 −Pałac Chodkiewiczów. W okresie międzywojennym i po wojnie w pałacu mieszkali profesorowie uniwersytetu. Obecnie mieści się tu Wileńska Galeria Obrazów (lit. Vilniaus paveikslų galerija).

 

             

                           1/2                                                         2                                                                4

 

Nr. 12 − Cerkiew św. Mikołaja. Wybudowana staraniem hetmana litewskiego Konstantego Ostrogskiego. W połowie wieku XVIII przebudowana w.g. projektu Jana Krzysztofa Glaubitza. Po rozbiorach Rzeczypospolitej Obojga Narodów z rozkazu Murawjowa wyburzono budynek, który zasłaniał cerkiew od strony ulicy.

Nr. 23 − Instytut Polski.  

 

                       

                                             12                                                                             23  

 

Nr. 24 i 26 − Gildie kupieckie. 

Nr. 36 − Pałac Abramowiczowej. W pałacu były 22 większe i 11 miejszych pokoi, stajnia na 15 koni i wozownia dla 5 karet. W okresie późniejszym znajdowała się tu siedziba prawosławnego metropolity. Obecnie pomieszczenie zajmuje Konserwatorium Muzyczne.

 

Jesteś zainteresowany(-a) ofertą? Masz pytania?  Skontaktujmy się!

© Kopiowanie materiałów bez poinformowania autora jest zabronione. Przewodnik po Wilnie Renata Kuszlewicz

php